Το περασμένο φθινόπωρο, ένας από τους κορυφαίους σκιέρ αντοχής της Γαλλίας ενεπλάκη σε σοβαρό ατύχημα κατά τη διάρκεια αλεξίπτωτου πλαγιάς.

Έκτοτε, η Φλόρα Ντόλτσι έχει ξαναρχίσει την προπόνηση, αν και εξακολουθεί να έχει περιορισμένες δυνατότητες. Σε μια συνέντευξη με το ProXCskiing, αναλογίζεται τι θα μπορούσε να σηματοδοτήσει το τέλος της καριέρας της.

Την Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2025, στα 26α γενέθλιά της, η Φλόρα Ντόλτσι υπέστη ένα τρομερό ατύχημα κατά τη διάρκεια αλεξίπτωτου πλαγιάς: οι ιατρικές συνέπειες ήταν σοβαρές για τη νεαρή σκιέρ αντοχής:

«Υπέστησα ένα αρκετά σοβαρό σπονδυλικό κάταγμα όταν ένα κομμάτι του σπονδυλικού σώματος έσπασε και έκοψε ένα μικρό τμήμα του νωτιαίου μυελού στο κάτω άκρο του. Έτσι, στην αρχή, δεν ένιωθα καθόλου τα πόδια μου, αλλά τελικά η αίσθηση επέστρεψε. Έχασα την αίσθηση της αφής, για παράδειγμα, στις γάμπες και τις κνήμες μου. Επιστρέφει σιγά σιγά, αλλά επίσης έσκισα και κάποιο χόνδρο στον αριστερό μου αστράγαλο, και αυτό είναι που με ενοχλεί περισσότερο αυτή τη στιγμή».

Η φροντίδα που έλαβε θα έχει αλλάξει την αντίληψή της για την κίνηση:

«Έχω πέντε σπονδύλους ενωμένους μεταξύ τους, οπότε δεν μπορώ να κινήσω τη λεκάνη μου όπως παλιά. Αλλά τώρα μαθαίνω να κινούμαι διαφορετικά. Κανονικά, μετά από ένα χρόνο, θα αφαιρέσουν μέρος των εξαρτημάτων», είπε.

Η ιστορία συνεχίζεται παρακάτω.

Παρόλο που η χειρουργική επέμβαση μπορεί να τρόμαξε πολλούς αθλητές υψηλού επιπέδου, η Φλόρα Ντόλτσι παραμένει αισιόδοξη:

«Δεν θα έχω ποτέ την πλάτη που είχα πριν, αλλά θα πρέπει να ανακτήσω κάποια κινητικότητα. Ελπίζω ότι αυτό θα συμβεί μέχρι τον επόμενο Απρίλιο.»

Για τον Γάλλο σκιέρ αντοχής, ο δρόμος προς την ανάκαμψη ήταν μακρύς και γεμάτος αμφιβολίες:

«Ειλικρινά, ήταν ακόμα πολύ περίπλοκο. Ήμουν πολύ αγχωμένη επειδή, λοιπόν, η λεκάνη και οι σπόνδυλοι μου είναι ενωμένοι. Δεν μπορώ να κουνήσω τους γοφούς μου όπως παλιά, οπότε ναι, ήμουν πολύ, πολύ αγχωμένη όταν ήμουν στο νοσοκομείο. Παρακολούθησα πολλά βίντεο με σκι για να προσπαθήσω να φανταστώ πώς θα ήταν. Εφόσον δεν μπορούσα πλέον να κουνήσω τη λεκάνη μου, ναι, ήμουν πολύ φοβισμένη», είπε και πρόσθεσε:

«Στην αρχή, ήταν πολύ δύσκολο. Όλα ήταν πολύ, πολύ επώδυνα. Μάλιστα, αφαίρεσαν όλους τους οσφυϊκούς μύες για να μπορέσουν να συνδέσουν το μεταλλικό εξάρτημα. Έτσι, στην αρχή, δεν είχα κανέναν μυ συνδεδεμένο με τη σπονδυλική μου στήλη.»

Αφού είχε σοβαρές αμφιβολίες για την ικανότητά της να ξανακάνει σκι, η Φλόρα Ντόλτσι εξηγεί ότι, μετά από πολλή σωματική αποκατάσταση, κατάφερε σταδιακά να επιστρέψει σε αυτό, αν και δεν ήταν εύκολο:

«Στην αρχή, η επιστροφή στο σκι αντοχής ήταν ένας πραγματικός εφιάλτης, αλλά σιγά σιγά, διατηρώντας την ελπίδα και χάρη στο κέντρο αποκατάστασης, επανήλθα στο σωστό δρόμο. Ανέκτησα τους μύες της πλάτης μου και μετά από αυτό, μπόρεσα να κάνω σκι αρκετά καλά ξανά. Το πόδι μου πονούσε ακόμα λίγο, αλλά ένιωθα τόσο ωραία που έκανα ξανά σκι. Ήταν απίστευτο!» εξηγεί εκείνη.

Όταν τη ρωτήσαμε αν το ατύχημά της άλλαξε την άποψή της για τον αθλητισμό, απάντησε "Ναί" χωρίς δισταγμό:

«Ναι, αρκετά, στην πραγματικότητα. Είναι κυρίως η εμπειρία μου στο νοσοκομείο, βλέποντας τόσους πολλούς άρρωστους ανθρώπους. Σκέφτηκα, "Ναι, στην πραγματικότητα, υπάρχουν πράγματα που είναι πολύ πιο σημαντικά στη ζωή". Είναι καταπληκτικό να τα δίνεις όλα για τον αθλητισμό, αλλά υπάρχει και η υγεία σου. Αυτό είναι πραγματικά το πιο σημαντικό πράγμα, και μερικές φορές μας αγχώνει το σκι, νιώθουμε άγχος, θυμό ή λύπη. Αλλά η αλήθεια είναι ότι όταν είσαι στο νοσοκομείο, δεν έχει σημασία αν δεν είσαι καλός στο σκι αντοχής, αρκεί να έχεις και τα δύο σου πόδια για να τρέξεις και να περπατήσεις, να είσαι έξω, να περνάς χρόνο με την οικογένειά σου. Αυτό είναι πραγματικά το απαραίτητο, οπότε ναι, όσον αφορά τον αθλητισμό, έβαλε τα πράγματα σε μια προοπτική για μένα». είπε.

Παρόλο που η Ντόλτσι έχασε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, έμαθε να βλέπει τα πράγματα από τη σωστή τους διάσταση:

«Έχασα τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ήταν πολύ, πολύ δύσκολο, δεν θα το αρνηθώ, αλλά για να είμαι ειλικρινής, τώρα που τελείωσαν, η ζωή μου συνεχίζεται. Έτσι είναι η ζωή. συνεχίζεται ό,τι και να γίνει. Αυτό είναι το είδος της φιλοσοφίας που έχω αποκτήσει.»

Διαβάστε επίσης: Σοβαρά τραυματισμένος σε ατύχημα με αλεξίπτωτο πλαγιάς – Το ολυμπιακό όνειρο διαλύθηκε

Στις αρχές του καλοκαιριού, η Φλόρα Ντόλτσι επέστρεψε στην εθνική ομάδα της Γαλλίας και δείτε πώς χειρίστηκε την επιστροφή της:

«Το χειρίζομαι καλά, αλλά έχω και αρκετές αμφιβολίες. Στην πραγματικότητα, έχω χάσει εντελώς τον προσανατολισμό μου. Δεν προπονήθηκα για δύο μήνες αυτόν τον χειμώνα και το σώμα μου έχει αλλάξει. Για παράδειγμα, όσον αφορά την προπόνηση κατωφλίου, δεν ξέρω ποιο είναι το επίπεδό μου, ούτε ξέρω το επίπεδό μου στο PMA. Και χρειάζομαι επίσης πολύ τα κορίτσια να ανακτήσουν την αίσθηση των σκι, τον ρυθμό και όλα αυτά, οπότε το να είμαι μαζί τους με βοηθάει πολύ. Συγκρίνω λίγο τον εαυτό μου και προσπαθώ να καταλάβω πού βρίσκομαι, κάτι που δεν πρέπει να κάνεις πολύ... Χάρηκα πολύ που επανήλθα στην ομάδα, αλλά φοβήθηκα επίσης πολύ μήπως ανακαλύψω ότι ήμουν πολύ πίσω. Αυτό δεν συνέβη, οπότε χαίρομαι. Στο πατινάζ, τα πράγματα δεν πάνε πολύ άσχημα. Όσο για το κλασικό στυλ, θα πρέπει να αρχίσω να δουλεύω ξανά πάνω σε αυτό, αλλά δεν πειράζει. Έχω καθησυχαστεί για αρκετά πράγματα.»

Παρόλο που είναι σε αρκετά καλή φόρμα, εξηγεί ότι υπάρχει ακόμα δουλειά που πρέπει να γίνει πριν καταφέρει να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητές της:

«Έχω ακόμα πολλή, πολλή δουλειά μπροστά μου και πολλή διάθεση για να επιστρέψω, οπότε θα δούμε πώς θα πάει από εδώ και πέρα. Αλλά σε κάθε περίπτωση, είμαι πολύ χαρούμενη που επέστρεψα με τα κορίτσια. Αυτή η ομάδα είναι καταπληκτική.»

Κοιτάζοντας μπροστά για την επερχόμενη σεζόν, η Φλόρα Ντόλτσι μοιράζεται τους στόχους της μαζί μας, θέτοντας παράλληλα ορισμένους όρους για αυτούς, ιδιαίτερα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Φάλουν:

«Στόχος μου είναι να επιστρέψω στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Έκανα ένα διάλειμμα ακριβώς όταν ήμουν λίγα δευτερόλεπτα μακριά από την πρώτη μου ανάβαση στο βάθρο και, ειλικρινά, θα ήθελα πολύ να πετύχω αυτόν τον στόχο που έθεσα στον εαυτό μου πριν από το ατύχημα. Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω ιδέα πού βρίσκεται το επίπεδό μου αυτή τη στιγμή, οπότε θα δούμε. Προχωράω βήμα βήμα. Κανονικά, θα είμαι στη Ρούκα αν όλα πάνε καλά και αν οι προπονητές πιστεύουν ότι είμαι έτοιμος. Αν μπορέσω να πάω στη Ρούκα, θα δούμε πώς θα πάει, αλλά το μεγαλύτερο όνειρό μου θα ήταν να πάω στο Φάλουν για τον αγώνα των 50 χιλιομέτρων. Αλλά όπως έχω πει και πριν, υπάρχουν πράγματα στη ζωή που είναι πολύ πιο σημαντικά από το σκι». εξηγεί εκείνη.

Ολοκληρώνοντας αυτή τη συνέντευξη, ο νεαρός Γάλλος σκιέρ αντοχής προσθέτει:

«Απλώς πρέπει να ξέρεις πώς να απολαμβάνεις τη ζωή και να εκτιμάς πόσο τυχερός είσαι που έχεις καλή υγεία. Αυτό είναι πραγματικά πολύ, πολύτιμο.»

Διαβάστε περισσότερα: Γαλλικές ομάδες σκι αντοχής για τη σεζόν 2026/2027

Ενδιαφέρεστε για το παραδοσιακό σκι αντοχής; Κάντε κλικ ΕΔΩ και διαβάστε περισσότερα σχετικά με αυτό.