Η Τσέχα αθλήτρια δίαθλου Lucie Charvátová μοιράστηκε ενδιαφέρουσες ιδέες από την αγωνιστική της καριέρα κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας στο Dolní Branná.

Η πιο έμπειρη Τσέχα αθλήτρια του διαθλήματος. Μια γυναίκα που προπονείται με πλήρες ωράριο από τα δώδεκα της χρόνια και εξακολουθεί να μην αισθάνεται την ανάγκη να αποσυρθεί, ανεξάρτητα από την ηλικία της. Η Λούσι Τσαρβάτοβα αποτελεί παράδειγμα του πώς τα αθλήματα υψηλού επιπέδου και το πάθος για τη ζωή μπορούν να συμβαδίζουν, αρκεί όλα να είναι ισορροπημένα.

Από το σκι στο δίαθλο

«Ο παππούς μου ήταν σφυροβόλος και το όνειρό του ήταν να μπορώ να ρίχνω το σφυρί ή την κωπηλασία», Η Λούσι θυμάται τις επιθυμίες του επιτυχημένου παππού της. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδείχθηκε αρκετά διαφορετική.

Όλα ξεκίνησαν στο Špindlerův Mlýn, όπου, ως μικρό κορίτσι, είχε φυσική κλίση προς το σκι κατάβασης. Αλλά στη συνέχεια μετακόμισαν στο Vrchlabí και ένας τοπικός δάσκαλος την έπεισε να ανταλλάξει τα σκι κατάβασης με σκι αντοχής. «Ξεχάστε το σκι κατάβασης, ελάτε μαζί μας για αγώνα αντοχής», Η Λούσι θυμάται τα λόγια του. Μόνο εκ των υστέρων κατάλαβε τι σήμαινε αυτό. Το σκι αντοχής ήταν σκληρή δουλειά και ίσως γι' αυτό τη γοήτευε τόσο πολύ.

Αγωνιζόταν στο παραδοσιακό σκι αντοχής μέχρι τα είκοσί της, και στη συνέχεια μπήκε στο προσκήνιο το δίαθλο. Στην πέμπτη δημοτικού, εντάχθηκε στην ομάδα στο Βρτσλάμπι υπό τον προπονητή Άλες Σουκ, και από εκείνη τη στιγμή και μετά, όλα έγιναν επαγγελματικά. «Νιώθω σαν να προπονούμαι με πλήρες ωράριο από τότε που ήμουν δώδεκα χρονών», λέει σε Bezky.netΚαι αυτά τα χρόνια έχουν προστεθεί. Σήμερα, η Λούσι Τσαρβάτοβα κατέχει τον τίτλο της γηραιότερης αθλήτριας διάθλου στο τσεχικό διάθλο. Ωστόσο, παραδέχεται ότι δεν νιώθει έτσι.

Επτά-σούπα

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας, θυμήθηκε αρκετές φορές τα ξεκινήματά της, τα οποία ήταν τυπικά για την ομάδα σκι γύρω από τον Aleš Suk, ο οποίος οργάνωσε τη συνάντηση, απλές συνθήκες, συντροφικότητα και αξέχαστες στιγμές. Η Lucie χαμογελάει καθώς θυμάται το στρατόπεδο εκπαίδευσης στο Deštné στα βουνά Orlické.

Μια καλύβα μόνο με κρεβάτια, κολύμπι στο ρυάκι και τον προπονητή Άλες Σουκ να μαγειρεύει. «Την έβδομη μέρα, φάγαμε σούπα επτά μερίδων», αφηγείται. Το όνομα ήταν απλό: ο αριθμός της ημέρας αντιστοιχούσε στον αριθμό της σούπας. Τα περισσεύματα της προηγούμενης ημέρας αναμειγνύονταν στην επόμενη παρτίδα: «Από τρεις σούπες σε επτά σούπες, ήταν περισσότερο σαν στιφάδο.»

Η μελέτη ως χαλάρωση

Ένα από τα πράγματα που διαφοροποιεί τη Λούσι από πολλούς συναδέλφους της στον αθλητισμό είναι η σχέση της με την εκπαίδευση. Έχει καταφέρει να συνδυάσει τον αθλητισμό υψηλού επιπέδου με τις πανεπιστημιακές σπουδές, και αυτό δεν ήταν εύκολο. «Πιστεύω ότι τα αθλήματα υψηλού επιπέδου και η μελέτη μπορούν να συνυπάρχουν. Για μένα, ήταν πάντα μια μορφή χαλάρωσης», εξηγεί με μια ελαφρότητα που ίσως εκπλήξει.

Η λογική ήταν απλή: μετά την εκπαίδευση, γύριζε σπίτι, δεν είχε χρόνο για τίποτα άλλο και έτσι αφοσιώθηκε έντονα στις σπουδές της. Το αποτέλεσμα; Ολοκλήρωσε με επιτυχία όλα τα πανεπιστήμια που φοίτησε.

Η προετοιμασία ως τελετουργικό

Σε κορυφαίο επίπεδο, κάθε εκκίνησης προηγείται μιας ακολουθίας ενεργειών που πρέπει να εκτελεστούν με ακρίβεια. Η Λούσι το περιγράφει με τη δική της μοναδική οπτική γωνία: πριν ξεκινήσετε, πρέπει να σκεφτείτε όχι μόνο πώς πυροβολήσατε, αν έχετε τα σωστά σκι και μπαστούνια, αλλά και αν σας ταιριάζει και αν η βροχή ή το χιόνι σας έχουν θολώσει τα μάτια.

«Οι βασικές εργασίες είναι ρουτίνας, αλλά πρέπει να τις επαναλαμβάνεις για να μην ξεχάσεις τίποτα», εξηγεί εκείνη.

Η καρδιά των βουνών Κρκονόσε

Υπάρχει ένα μέρος όπου η Λούσι Τσαρβάτοβα έχει την πιο ισχυρή σύνδεση με τον αθλητισμό, η περιοχή γύρω από το Κλινόβε Βουνό στα Όρη Κρκονόσε. Της αρέσει να τρέχει εκεί και γνωρίζει τα μονοπάτια εκεί σαν την παλάμη του χεριού της.

«Θυμάμαι επίσης πώς τρέχαμε διαλείμματα γύρω από το Φριέσοφκι και ο προπονητής Άλες μάζευε μύρτιλλα στο διπλανό δάσος και πάντα μας φώναζε από τους θάμνους με τα μύρτιλλα.» Η ανταμοιβή για την απαιτητική εκπαίδευση ήταν ζυμαρικά με βατόμουρα το βράδυ. Αυτός ήταν ένας κόσμος από τον οποίο η Λούσι αντλεί τις αναμνήσεις της μέχρι σήμερα.

Η αθλητική ζωή ως επιλογή

Σύμφωνα με τη Λούσι, τα χρόνια στον αθλητισμό περνούν πολύ γρήγορα. Πριν από λίγο καιρό, ήταν μαθήτρια του κ. Σουκ. Σήμερα, όλο και νεότεροι αθλητές εντάσσονται στην ομάδα και η ίδια εξακολουθεί να αισθάνεται νέα μαζί τους.

Και γιατί η Λούσι εξακολουθεί να απολαμβάνει το δίαθλο και δεν θέλει να το εγκαταλείψει; «Είμαι ακόμα πολύ μακριά από τη σύνταξη. Επίσης, με αγχώνει το να κάθομαι σε ένα γραφείο για οκτώ ώρες. Έχω κάποια εμπειρία επειδή εργάζομαι με μερική απασχόληση ως λογιστής.» Εξηγεί την κατάστασή της και προσθέτει έναν ακόμη λόγο για τον οποίο το άθλημα την κρατάει σε εγρήγορση: «Το να βρίσκεσαι στον καθαρό αέρα, η προπόνηση, όλη η διαδικασία προετοιμασίας - καθώς βελτιώνεσαι, προχωράς μπροστά. Δεν θέλεις πάντα να προπονείσαι, αλλά η ανταμοιβή με τη μορφή αποτελεσμάτων είναι μεγάλη», Η Λούσι καταλήγει με ειλικρίνεια. Και προσθέτει: «Ένας τρόπος ζωής που μας αρέσει πολύ.»

Η Λούσι και η καριέρα της

Από την αρχή της καριέρας της στο διάθλο, κατηγορήθηκε ότι κατέστρεψε την ομάδα σκυταλοδρομίας γυναικών της Τσεχίας. Ήταν μάλλον μια εξαίρεση όταν η Λούσι κατάφερε να αποφύγει τις ποινές, αλλά καμία καλύτερη δεν ήταν στην ενδεκάδα και δεν μπορούσε να προταθεί στη θέση της. Έτσι, η Τσέχα διάθλήτρια, αν και συχνά δεν της άρεσε, έπρεπε να αγωνιστεί.

Αλλά φέτος, όλα γύρισαν υπέρ της Λούσι και έγινε η πιο επιτυχημένη Τσέχα αθλήτρια διάθλησης στην κατάταξη των σκυταλοδρομιών μετά τη σεζόν. Κατέλαβε την πρώτη θέση με τον καλύτερο μέσο όρο επιτυχίας στη σκοποβολή και ταχύτητα τρεξίματος. Επιπλέον, κανείς δεν μπορεί να της αρνηθεί το χάλκινο μετάλλιο στο σπριντ, το οποίο κέρδισε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Αντερσέλβα το 2020. Μπορεί επίσης να καυχηθεί για πολλά αποτελέσματα που τερμάτισαν στην πρώτη δεκάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Διαβάστε επίσης: Τσεχικές ομάδες διάθλου για τη σεζόν 2026/2027

Ενδιαφέρεστε για το δίαθλο; Κάντε κλικ ΕΔΩ και διαβάστε περισσότερα σχετικά με αυτό.