Η Hedda Bångman ξεκίνησε δυναμικά αυτή τη σεζόν, αλλά ένα ατυχές περιστατικό κατά τη διάρκεια του La Venosta Criterium πριν από τα Χριστούγεννα σημαίνει ότι τα όνειρά της για έναν εξαιρετικό τερματισμό στη Marcialonga πρέπει να αναβληθούν. Εδώ, η Bångman γράφει για τον τραυματισμό της, την απαιτητική διαδρομή στη Marcialonga και για το πώς παρακολούθησε τον αγώνα αυτού του Σαββατοκύριακου από ένα εργόμετρο σκι.

«Είναι η τελευταία Κυριακή του Ιανουαρίου 2023, κάθομαι στην άκρη ενός σιντριβανιού στο Καβαλέζε με έναν καφέ στο χέρι μου. Ο ήλιος λάμπει και ζεσταίνει τα κρύα μάγουλά μου. Μόλις τελείωσα την τρίτη μου Marcialonga και νιώθω αυτή την υπέροχη κούραση στο σώμα μου που έρχεται μετά από έναν μακρύ αγώνα, αλλά και λίγο απογοητευμένος με το αποτέλεσμα. Είχα ένα όραμα και ένα όνειρο να τερματίσω ψηλότερα.»

Η απογοήτευση σύντομα μετατρέπεται σε ένα σαφές όραμα ότι την επόμενη σεζόν θα είμαι ένας πιο δυνατός σκιέρ με διπλό στύλο και ελπίζω να κατακτήσω υψηλότερη θέση.

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και του φθινοπώρου, οραματίστηκα τον εαυτό μου να κάνω διπλή διαδρομή μέσα από την Val di Fassa και μέχρι το Canazei, μέσα από τα πιο απότομα και επίπεδα τμήματα, μια διαδρομή όπου το θέμα είναι η προσαρμογή της τεχνικής στο έδαφος.

Η τελική ανάβαση στο Canazei τελειώνει με ένα σπριντ που κάνει το γαλακτικό οξύ να εκρήγνυται, όπως ακριβώς και στην διαλειμματική προπόνηση.

Μετά το Canazei, κατηφορίζει προς τον τερματισμό, όπου πρόκειται για σκι μεγάλου μεγέθους και δύναμης, οδηγώντας τα σκι με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ταχύτητα μέσα από τα γραφικά χωριά της Βόρειας Ιταλίας.

Οι παγωμένες και δροσερές πρωινές θερμοκρασίες με τις σκληρές πίστες στην εκκίνηση γρήγορα μετατρέπονται σε συν βαθμούς Κελσίου καθώς ο ανοιξιάτικος ήλιος ανατέλλει πάνω από τα βουνά και πέφτει πάνω από την Val di Fiemme. Το χιόνι μετατρέπεται σε μια υφή που μοιάζει με σορμπέ. Ο αγώνας υψηλού κύρους ολοκληρώνεται με τη διάσημη Cascata – 3 χιλιόμετρα ανηφόρας με μέση κλίση 12%, για να διασχίσει τελικά τη γραμμή τερματισμού στο Cavalese μετά από 70 χιλιόμετρα. Η ευκαιρία να οπτικοποιήσω ολόκληρη τη διαδρομή λεπτομερώς με κάνει να νιώθω καλά προετοιμασμένος για τον αγώνα.

Μια εβδομάδα πριν από τα Χριστούγεννα, τον Δεκέμβριο του 2023, κάθομαι στο εξεταστήριο του νοσοκομείου στο αυθεντικό χωριό Σάντα Μαρία στην ελβετική κοιλάδα Μύστερ. Ήταν μια στιγμή, ένα δέκατο του δευτερολέπτου, και όλο μου το σχέδιο για τη σεζόν άλλαξε κατεύθυνση.

Μόλις είδα τις ακτινογραφίες του πονεμένου ποδιού μου μετά την πτώση στον αγώνα στη Βαλ Βενόστα.

Δάκρυα γεμίζουν τα μάτια μου καθώς μετράω γρήγορα τις εβδομάδες μέχρι τη Marcialonga και συνειδητοποιώ ότι απομένουν έξι εβδομάδες. Οι ακτινογραφίες δείχνουν ένα σαφές κάταγμα στην περιφερική περόνη. Η πεισματάρα, η ισχυρή θέληση και η αισιόδοξη πλευρά μου με κάνουν για μια στιγμή να πιστέψω πραγματικά ότι είναι δυνατό να βρίσκομαι στην γραμμή εκκίνησης του Marcialonga 2024, αλλά η λογική πλευρά μου γρήγορα υπερισχύει και συνειδητοποιώ ότι το όνειρο να συμμετάσχω σε αυτόν τον καταπληκτικό αγώνα στη φετινή έκδοση του Marcialonga έχει φύγει.

Ταυτόχρονα, ο γιατρός με κοιτάζει βαθιά μέσα στα δακρυσμένα μάτια μου και λέει «Θα πάρει χρόνο».

Αυτή την Κυριακή, θα κριθεί η 51η έκδοση του Marcialonga και θα ανέβω στις πατερίτσες μου στο σκι-εργόμετρο στο γυμναστήριο για να παρακολουθήσω τον αγώνα.

Στο μυαλό μου, κάνω δυνατό σκι στην ομάδα, και καθώς πλησιάζουμε στο σπριντ στο Canazei, η ισχύς θα αυξηθεί δραστικά. Δεν ήταν ο τρόπος που φανταζόμουν τον αγώνα το περασμένο καλοκαίρι, ότι η Marcialonga μου θα ήταν σε απόσταση σε ένα εργόμετρο σκι.

Αλλά η ζωή είναι απρόβλεπτη και δεν μπορούν να προβλεφθούν όλα. Ας ελπίσουμε ότι θα κάθομαι δίπλα στο σιντριβάνι στο Καβαλέζε το 2025, νιώθοντας υπερηφάνεια και χαρά για το ταξίδι που έχω κάνει προς τον στόχο, όπου έχω ξεπεράσει απρόβλεπτες αποτυχίες.

Ανεξάρτητα από τα εκπληρωμένα οράματα, η Marcialonga είναι μια επισημάνετεκαι καλή τύχη σε όλους εσάς που έχετε την ευκαιρία να ξεκινήσετε στον φετινό αγώνα.

Αυτό το άρθρο γράφτηκε αρχικά από την Hedda Bångman και δημοσιεύτηκε στο Langd.se.