Το σκι αντοχής είναι, αναμφίβολα, ένα άθλημα αντοχής, και το σκι μεγάλων αποστάσεων είναι μια ακραία μορφή αθλήματος αντοχής. Για τους σκιέρ, η αντοχή είναι ένας όρος με τον οποίο είμαστε όλοι πολύ εξοικειωμένοι, ή μήπως όχι; Έχουμε αφιερώσει ποτέ χρόνο να το σκεφτούμε λεπτομερέστερα; Ίσως όχι, αλλά μην ανησυχείτε καθώς αυτό...

Το σκι αντοχής είναι, αναμφίβολα, ένα άθλημα αντοχής, και το σκι μεγάλων αποστάσεων είναι μια ακραία μορφή αθλήματος αντοχής. Για τους σκιέρ, η αντοχή είναι ένας όρος με τον οποίο είμαστε όλοι πολύ εξοικειωμένοι, ή μήπως όχι; Έχουμε αφιερώσει ποτέ χρόνο να τον σκεφτούμε λεπτομερέστερα; Ίσως όχι, αλλά μην ανησυχείτε, καθώς αυτό το άρθρο θα σας πει την πραγματική έννοια της αντοχής στα αθλήματα. 

Στον αθλητισμό, η αντοχή είναι η ικανότητα διατήρησης μιας συγκεκριμένης δραστηριότητας, όπως τρέξιμο, ποδηλασία, κολύμβηση, κωπηλασία και σκι αντοχής, για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Η θεμελιώδης απαίτηση για κάθε άθλημα αντοχής είναι η ικανότητα διατήρησης ενός υπομέγιστου ρυθμού εργασίας για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Φυσικά, η ψυχολογία playαποτελεί καθοριστικό μέρος της επιτυχίας στα αθλήματα αντοχής. 

Ο κύριος παράγοντας που περιορίζει την άσκηση αντοχής είναι η κόπωση. Όταν η κόπωση φτάσει σε ένα ορισμένο σημείο, ο ρυθμός εργασίας ενός αθλητή μειώνεται. Το ακριβές σημείο όπου η κόπωση περιορίζει την απόδοση (επίπεδο ανοχής) ποικίλλει και ορισμένοι αθλητές μπορούν να υπομείνουν πολύ μεγαλύτερα επίπεδα κόπωσης από άλλους. Ενώ η γενετική και η ψυχική αντοχή συμβάλλουν στην ανοχή στην κόπωση, είναι ιδιαίτερα προπονήσιμη.

Η κόπωση επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες όπως η καρδιαγγειακή αντοχή, η μυϊκή αντοχή, η αερόβια αντοχή, η αναερόβια αντοχή, η μυϊκή δύναμη και η ψυχική ανθεκτικότητα. Όλοι οι παράγοντες σίγουρα δεν είναι άγνωστοι σε όποιον ασχολείται με αθλήματα αντοχής, και στην περίπτωσή μας με το σκι μεγάλων αποστάσεων.

Η καρδιαγγειακή αντοχή αναφέρεται στην ικανότητα των πνευμόνων, της καρδιάς και του κυκλοφορικού μας συστήματος να μεταφέρουν οξυγόνο κατά τη διάρκεια παρατεταμένης άσκησης. Η μυϊκή αντοχή είναι η ικανότητα ενός μυός ή μιας ομάδας μυών να ασκεί δύναμη για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Ένας αθλητής με καλή μυϊκή αντοχή μπορεί να επαναλάβει μια σειρά μυϊκών συσπάσεων χωρίς να κουραστεί. Αυτοί οι δύο τύποι αντοχής είναι βασικά συστατικά της φυσικής κατάστασης.

Οι μύες παράγουν ενέργεια μέσω αερόβιου (που απαιτεί οξυγόνο) και αναερόβιου (που δεν απαιτεί οξυγόνο) μεταβολισμού. Κατά τη διάρκεια αθλημάτων αντοχής, καλύπτουμε το μεγαλύτερο μέρος των ενεργειακών μας αναγκών μέσω αερόβιου μεταβολισμού. Ωστόσο, καθώς αυξάνεται η ένταση της άσκησης (όπως κατά τη διάρκεια διαλειμματικής προπόνησης υψηλής έντασης), ο αναερόβιος μεταβολισμός γίνεται αναλογικά πιο σημαντικός. Σε χαμηλές εντάσεις στρατολογούμε κυρίως μυϊκές ίνες αργής συστολής. Ωστόσο, καθώς αυξάνεται η ένταση της άσκησης, υπάρχει μια στροφή προς την αυξημένη στρατολόγηση μυϊκών ινών ταχείας συστολής. 

Η αερόβια αντοχή αναφέρεται στην ικανότητα παραγωγής ενέργειας χρησιμοποιώντας αερόβιο μεταβολισμό. Ο περιοριστικός παράγοντας εδώ είναι η ικανότητα απορρόφησης, μεταφοράς και αξιοποίησης οξυγόνου για την παραγωγή ενέργειας. Η αερόβια ικανότητα μπορεί να μετρηθεί από την αποτελεσματικότητα των πνευμόνων να εισπνέουν και να απορροφούν οξυγόνο, την αποτελεσματικότητα των μυών μας, και συγκεκριμένα των μιτοχονδρίων, να παράγουν ενέργεια μέσω αερόβιου μεταβολισμού, την αποτελεσματική μεταφορά οξυγονωμένου αίματος σε όλο το σώμα μας μέσω της καρδιάς και του κυκλοφορικού μας συστήματος και την ικανότητα των μυών να απορροφούν οξυγόνο από το αίμα.

Η αναερόβια αντοχή αναφέρεται στην ικανότητά μας να εκτελούμε έργο σε καταστάσεις όπου τα αναερόβια ενεργειακά συστήματα είναι... playπαίζοντας αυξημένο ρόλο στον ενεργειακό μεταβολισμό. Ο όρος αναερόβια σημαίνει «χωρίς οξυγόνο». Όταν η ένταση της άσκησης αυξάνεται, οι πρόσθετες ενεργειακές απαιτήσεις (παραγωγή δύναμης) καλύπτονται από μυϊκές ίνες ταχείας συστολής, γεγονός που οδηγεί σε αύξηση του αναερόβιου μεταβολισμού.

Αν και ο αναερόβιος μεταβολισμός μπορεί να παρέχει ενέργεια με πολύ ταχύτερους ρυθμούς, υπάρχει ένα συμβιβασμός. Πρώτον, οδηγεί σε συσσώρευση ιόντων υδρογόνου. Αυτό αυξάνει την οξύτητα των μυών και μπορεί να επηρεάσει την απόδοση της άσκησης. Δεύτερον, μειώνει γρήγορα την βασική storeμυϊκού γλυκογόνου. Παρά ταύτα, η ανάπτυξη της αναερόβιας αντοχής είναι σημαντική σε πολλά αγωνίσματα αντοχής όπως το σκι. Στην πραγματικότητα, είναι απαραίτητη για τη μεγιστοποίηση του δυναμικού απόδοσης σε αγωνίσματα αντοχής, ακόμη και όπου ο αερόβιος μεταβολισμός είναι το κύριο ενεργειακό σύστημα.

Η μυϊκή δύναμη είναι η ικανότητά μας να ασκούμε δύναμη κατά τη διάρκεια μιας μέγιστης προσπάθειας. Διαφέρει από τη μυϊκή δύναμη επειδή δεν εξαρτάται από τον χρόνο - η δύναμη αναφέρεται στη δύναμη που ασκείται με την πάροδο του χρόνου, ενώ η μυϊκή δύναμη σχετίζεται με τη μέγιστη δύναμη που μπορείτε να ασκήσετε. Ένας αθλητής με μεγαλύτερη δύναμη θα δυσκολευτεί να εργαστεί στις υπομέγιστες εντάσεις που απαιτούνται κατά τη διάρκεια ενός αθλήματος αντοχής. Το κλειδί είναι να βελτιωθεί η δύναμη χωρίς να επηρεαστεί σημαντικά το σωματικό βάρος.

Η ψυχική αντοχή – που συχνά αναφέρεται ως «σθένος» – είναι ένας άλλος βασικός τομέας που επηρεάζει την απόδοση. Οι αθλητές αντοχής χρειάζονται την ικανότητα να αντιστέκονται στην αίσθηση κόπωσης που μας φωνάζει «επιβραδύνουμε» ή «σταματήστε» κατά τη διάρκεια αγώνων αντοχής ή απαιτητικών προπονήσεων. Αναπτύσσουμε ψυχική αντοχή με την πάροδο του χρόνου, μέσω της έκθεσης στην κόπωση κατά τη διάρκεια των προπονήσεων.

Όλοι οι αθλητές χρειάζονται ένα επίπεδο γενικής αντοχής. Πρέπει επίσης να αναπτύξουν αντοχή ειδική για το αγώνισμα. Η γενική αντοχή είναι απαραίτητη για τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. Περιλαμβάνει την προπόνηση όλων των στοιχείων που επηρεάζουν την απόδοση. Η αντοχή ειδική για το αγώνισμα αναφέρεται στην ανάπτυξη των συγκεκριμένων απαιτήσεων αντοχής για το αγώνισμα που έχει επιλέξει ο αθλητής.